Barokowy poeta, Jan Andrzej Morsztyn, w wierszu Niestatek [Oczy są ogień] w kilku wersach opowiada o niezwykłej przemianie. Otóż okazuje się, że kobieta, z którą jest nadawca wiersza, wygląda przepięknie albo strasznie. Wszystko zależy do tego, czy para jest akurat w zgodzie, czy na etapie kłótni. Możemy się domyślać, że adresatka wiersza wygląda zawsze tak samo. To podmiot liryczny postrzega ją inaczej pod wpływem emocji. Czy nadal tak jest, że ktoś wydaje nam się piękny lub brzydki w zależności od tego, co czujemy?
Jan Andrzej Morsztyn. Niestatek. Karty pracy. Pobierz i korzystaj.
polski za granicą 
Dodaj komentarz